Litania do błogosławionej Hanny Chrzanowskiej


Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo – módl się za nami.
Święty Józefie – módl się za nami.
Święty Benedykcie – módl się za nami.
Wszyscy Święci i Święte Boże – módlcie się za nami.
Błogosławiona Hanno Chrzanowska – módl się za nami.
Boga za Jego wielkie dzieła wysławiająca,
Jezusa Chrystusa w tajemnicy Krzyża odnajdująca,
Słowo Boże gorliwie zgłębiająca,
W Eucharystii z Chrystusem się jednocząca,
Z duchowości benedyktyńskiej obficie czerpiąca,
W modlitwie siłę wiary, nadziei i miłości umacniająca,
Z Maryją na pomoc będącym w potrzebie śpiesząca,
Z Matką Bolesną udręczonym współczująca,
W chorych samemu Chrystusowi służąca,
W Kościele świętym oparcia szukająca,
Z pasterzami Kościoła w opiece nad chorymi współpracująca,
Żarem miłości Bożej promieniująca,
Ośmiu błogosławieństw wcieleniem będąca,
Uczynki miłosierdzia ofiarnie spełniająca,
Świętości życia od poczęcia do śmierci broniąca,
Sztuki pielęgniarskiej mądrze nauczająca,
Sumienia pielęgniarek formująca,
Najprostsze posługi względem chorych podejmująca,
O godność stanu pielęgniarskiego zabiegająca,
Chorych i opuszczonych wytrwale szukająca,
Wygnańców i sieroty  przygarniająca,
Niepełnosprawnym nadzieję i radość życia przywracająca,
O ciał i dusze podopiecznych dbająca,
W jednaniu chorych z Bogiem pośrednicząca,
Zwyczaj Mszy Świętej  w domu chorego wprowadzająca,
Godności chorego z wielkim taktem strzegąca,
Wobec ludzkiej niedoli współczucie budząca,
Do samarytańskiej służby chorym wielu zapalająca,
Do spotkania z chorym i cierpiącym wychowująca,
Boga w pięknie świata dla siebie i innych odkrywająca,
Pogodą ducha smutki rozpraszająca,
Przeciwności mężnie i z ufnością znosząca,
Wszystko, co własne, dla chorych poświęcająca,
Powołanie pielęgniarskie chwalebnie wypełniająca,
Bogu i człowiekowi całym sercem się oddająca,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzech świata – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.

K.     Módl się za nami błogosławiona Hanno.
W.    Abyśmy całym życiem dawali świadectwo miłosierdzia.

Módlmy się.
Boże, Ty powołałeś błogosławioną Hannę do służby chorym, biednym, opuszczonym, daj aby ta, która całym sercem odpowiedziała Twemu wezwaniu, swoim przykładem stale zachęcała nas do niesienia pomocy bliźnim. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Imprimatur
Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 844/2018, Kraków, 28 kwietnia 2018 r.
abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski
ks. Tomasz Szopa, kanclerz

ks. dr hab. Robert Tyrała, cenzor

O łaskach otrzymanych prosimy zawiadomić:
Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Mikołaja
31-034 Kraków, ul. Kopernika 9
tel. +48 12 431 22 77

e-mail: kancelaria@parafiamikolaj-krakow.pl


Hanna Chrzanowska
urodziła się 7 października 1902 roku w Warszawie, w rodzinie zasłużonej dla polskiej nauki i kultury oraz pielęgniarstwa polskiego, znanej z zaangażowania patriotycznego i dobroczynności. W 1910 r. rodzice Hanny Chrzanowskiej przenieśli się do Krakowa. Tu Hanna uczęszczała do szkoły średniej u sióstr urszulanek, w której zdała maturę w 1920 roku. Następnie podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po dwóch latach zrezygnowała ze studiów na UJ i przeniosła się do Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa. Po jej ukończeniu w 1924 roku,  przez szereg lat była instruktorką w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarek i Higienistek w Krakowie, a także w Warszawskiej Szkole Pielęgniarstwa. Wiedzę w tej dziedzinie zgłębiała na rocznym stypendium Fundacji Rockefellera we Francji, na miesięcznym stypendium w Belgii i półrocznym stypendium UNRA w Stanach Zjednoczonych. Okres okupacji był dla Hanny i jej rodziny szczególnie bolesny. Hanna z matką zmuszone zostały przez Niemców do opuszczenia swego mieszkania w Krakowie w ciągu dwóch godzin. Hanna zgłosiła się jako wolontariuszka do pracy w Obywatelskim Komitecie Pomocy, działającym pod przewodnictwem arcybiskupa Adama Stefana Sapiehy. Chrzanowska osobiście zajmowała się adopcją sierot i poszukiwaniem rodzin zastępczych. Ukrywała żydowskie dzieci. Organizowała leki i materiały opatrunkowe dla chorych i rannych. Docierała też do więźniów na ul. Montelupich. Dla zagrożonych powstańców warszawskich starała się o potrzebne dokumenty. Po wojnie Hanna Chrzanowska powróciła do pracy pedagogicznej w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarek i Higienistek w Krakowie. W 1946 roku wyjechała do Nowego Jorku na półroczne stypendium. Tam udało jej się poznać amerykańskie pielęgniarstwo domowe i jego metodykę. Po powrocie do Szkoły wdrożyła do programu nauczania przedmiot pielęgniarstwo domowe wraz z praktykami. Prowadziła wykłady dla pielęgniarek, była ich instruktorką, organizowała praktyki. Była organizatorką pielęgniarstwa domowego. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych z powodów światopoglądowych została odsunięta od pracy dydaktycznej, najpierw w Warszawie, a potem w Krakowie. Znalazła wówczas nowe pole działania: organizowanie fachowego pielęgniarstwa domowego w ramach sieci parafii. Biskup Karol Wojtyła wspierał bezpośrednio zaangażowanie Hanny Chrzanowskiej, również w organizowaniu wolontariatu do obsługi turnusów wyjazdowych dla chorych. W dzieło to potrafiła zaangażować zarówno duchownych jak i świeckich, a zwłaszcza młodzież akademicką. W roku 1966 przeszła ciężką operację nowotworową. Zmarła w Krakowie, w sobotę 29 kwietnia 1973 r., w wigilię Niedzieli Przewodniej, a dziś Niedzieli Miłosierdzia Bożego. Pochowana została na Cmentarzu Rakowickim. Relikwie błogosławionej znajdują się w kościele św. Mikołaja w Krakowie.

www.stanislawbm.pl


Wracaj - DOKUMENTY DUSZPASTERSKIE
09.05.2018 Kategoria: DOKUMENTY DUSZPASTERSKIE